{"id":143,"date":"2015-11-09T22:55:48","date_gmt":"2015-11-09T21:55:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/?page_id=143"},"modified":"2024-02-20T12:17:45","modified_gmt":"2024-02-20T11:17:45","slug":"artysci","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/informacje\/artysci\/","title":{"rendered":"Arty\u015bci, galerie, atelier"},"content":{"rendered":"
\n
<\/figure>
\n

Winicjusz Borowski<\/strong> – ur. 1955 r. w Szczebrzeszynie.<\/p>\n\n\n\n

Studia w Instytucie Wychowania Artystycznego w Lublinie, dyplom z malarstwa w 1979 r. w pracowni Jana Popka.
Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Piotr Burdzy\u0144ski<\/strong> – ur. 1949 r. w Szczebrzeszynie.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Zofia Kowalska – Branecka<\/strong> – ur. w Szczebrzeszynie.
Od wielu lat pracuje i tworzy w Lublinie. Jest absolwentk\u0105 Pa\u0144stwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Zamo\u015bciu pod kierunkiem F. Podobi\u0144skiego oraz SN w Lublinie. W latach 70 XX w. Pracowa\u0142a w Domu Kultury w Szczebrzeszynie. Jest cz\u0142onkiem Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Sztuk Pi\u0119knych w Lublinie. Cz\u0119sto uczestniczy w plenerach organizowanych przezTPSP.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci : malarstwo – natura (pejza\u017ce, bukiety kwiat\u00f3w)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Anna Ciebie\u0144<\/strong> – ur. w Szczebrzeszynie.
Absolwentka Pa\u0144stwowego Liceum sztuk Plastycznych w Zamo\u015bciu, Studium Kulturalno-O\u015bwiatowego w Warszawie oraz Instytutu Wychowania Artystycznego WSP w Cz\u0119stochowie. Dyplom z grafiki w pracowni prof. Zdzis\u0142awa Wiatra. Od wielu lat zwi\u0105zana z prac\u0105 pedagogiczn\u0105 i instruktorsk\u0105 jako plastyk w MDK w Szczebrzeszynie.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo batikowe, grafika, lalka teatralna<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Barbara Czapiga – Drohomirecka<\/strong> – ur. w Krakowie.
Absolwentka wydzia\u0142u Malarstwa,Akademii sztuk Pi\u0119knych w Krakowie. Dyplom w pracowni prof. Leszka Misiaka w 2009 r. Jest w\u0142a\u015bcicielk\u0105 Autorskiej Galerii „Roztocze” przy ul. Klukowskiego 44a w Szczebrzeszynie.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci : malarstwo, ceramika, grafika, fotografia<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Mariusz Drohomirecki<\/strong> – ur. w 1958 r. w Krakowie.
Studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie. W 1995 r. dyplom w pracowni prof. Jana Szancenbacha. Mieszka i tworzy w Krakowie i Szczebrzeszynie.
Z Barbar\u0105 Czapiga za\u0142o\u017cy\u0142 Galeri\u0119 Roztocze.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo olejne, rysunek<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Izabela Jarmu\u0142<\/strong> – ur. w 1984 r. w Szczebrzeszynie.
Jest absolwentk\u0105 Akademii sztuk Pi\u0119knych w Krakowie. Otrzyma\u0142a I nagrod\u0119 w og\u00f3lnopolskim konkursie malarskim ” Rok 2000 – rokiem Reymonta”. Bra\u0142a udzia\u0142 w plenerze przy realizacji lipowego pomnika chrz\u0105szcza w 2002 roku.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Zygmunt Jarmu\u0142<\/strong> – ur. w 1959 r. w Szczebrzeszynie.
Zygmunt Jarmu\u0142 jest absolwentem Pa\u0144stwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Zamo\u015bciu. Studia uko\u0144czy\u0142 w krakowskiej Akademii Sztuk Plastycznych na wydziale rze\u017aby. Dyplom w 1988 r. – pracownia prof. M. Koniecznego. Zajmuje si\u0119 malarstwem, rze\u017ab\u0105 i ceramik\u0105. Jego prace wykonane z wypalonej gliny nazwane zosta\u0142y ”Jarmulakami” – od nazwiska artysty. Zygmunt Jarmu\u0142 jest tak\u017ce profesorem PLSP w Zamo\u015bciu. Podczas pleneru rze\u017abiarskiego m\u0142odzie\u017cy PLSP z Zamo\u015bcia w 2002 r. w Szczebrzeszynie, pod opiek\u0105 profesora Jarmu\u0142a, powsta\u0142 pomnik ”Chrz\u0105szcza”.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> rze\u017aba w drewnie, ceramika, malarstwo<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Miros\u0142aw Juszczak<\/strong> – ur. w 1955 r. w Szczebrzeszynie.
Absolwent Pa\u0144stwowego Liceum sztuk Plastycznych w Zamo\u015bciu. Studia w Instytucie Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie. Dyplom w pracowni malarstwa doc. Ryszarda Lisa w 1987 roku.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Stanis\u0142aw Karpowicz<\/strong> –<\/p>\n\n\n\n

Strona www:<\/strong> https:\/\/pl-pl.facebook.com\/stanislawkarpowicz\/<\/a><\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Piotr Ko\u0142odziejczyk<\/strong> – ur. w 1974 r. w Szczebrzeszynie.
Malarstwem zajmuje si\u0119 od 1990 r. Podstawowych zasad warsztatu malarskiego uczy\u0142 si\u0119 u artysty – plastyka Krzysztofa Tomczyka. Od 1997 r. posiada w\u0142asn\u0105 pracowni\u0119. Tworzy w Szczebrzeszynie i Krakowie.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci : malarstwo – przyroda Szczebrzeszyna i okolic, martwa natura, architektura, akty, portrety<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Jacek Ko\u0142odziejczyk<\/strong> – Urodzony 9 czerwca 1984 w Szczebrzeszynie, Polska.<\/p>\n\n\n\n

W 2004 uko\u0144czy\u0142 Pa\u0144stwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Bernarda Morando w Zamo\u015bciu. W 2010 uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Rze\u017aby na Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie (dyplom w pracowni prof. J\u00f3zefa Murzyna 2010). Od 2012 prowadzi w\u0142asn\u0105 Pracowni\u0119 Stolarstwa Artystycznego w Szczebrzeszynie.<\/p>\n\n\n\n

Wystawy i nagrody:<\/p>\n\n\n\n

2002-2003 zaj\u0119cie II miejsca podczas X i XI Og\u00f3lnopolskiego Pleneru Rze\u017abiarskiego \u2013 My\u015bl\u0119cinek.<\/p>\n\n\n\n

2003 stypendium Ministra Kultury za osi\u0105gni\u0119cia artystyczne.<\/p>\n\n\n\n

2002-2004 udzia\u0142 w zbiorowych oraz indywidualnych wystawach orgaznizowanych w Zamo\u015bciu.<\/p>\n\n\n\n

2006 grupowa wystawa w Nowym Yorku po\u0142\u0105czona z aukcj\u0105 w siedzibie Polskiego Konsulatu na Manhattanie, zorganizowana przez fundacj\u0119 IFFAA na rzecz Polskiej Sztuki. W tym samym roku w Szczebrzeszynie zostaje otwarta jego nieidealna wystawa przedstawiaj\u0105ca cykl grafik i rysunk\u00f3w powsta\u0142ych w Krakowie pt. \u201eRelacje\u201d.<\/p>\n\n\n\n

2008 udzia\u0142 w zbiorowej wystawie w Szczebrzeszynie pt. \u201eArty\u015bci swojemu miastu\u201d.<\/p>\n\n\n\n

2009 wystawa na Festiwalu Street Art. Silesia w Zabrzu.<\/p>\n\n\n\n

2009 mi\u0119dzynarodowy projekt artystyczny \u201eThe whole place is dark and we see\u201d \u2013 Centrum Kultury \u201eZamek\u201d \u2013 Wroc\u0142aw.<\/p>\n\n\n\n

2010 udzia\u0142 w wystawie student\u00f3w Pracowni Wydzia\u0142u Rze\u017aby ASP w Krakowie \u2013 Galeria \u201eParter\u201d ASP w \u0141odzi pt. \u201eNieobecne granice\u201d.<\/p>\n\n\n\n

2011 \u2013 zbiorowa wystawa w Warszawie – \u201dAbsolutnie\u201d \u2013 Galeria Program.<\/p>\n\n\n\n

\u201eCzym jest sztuka abstrakcyjna? W jej za\u0142o\u017ceniach ukutych w pocz\u0105tkach XX wieku jest now\u0105 struktur\u0105 wyra\u017caj\u0105c\u0105 \u015bwiat ponad przedmiotowy. Czarny kwadrat Kazimierza Malewicza sta\u0142 si\u0119 wyznacznikiem idei czystej bezprzedmiotowo\u015bci, supremacji, kt\u00f3rej znaczenie i interpretacja mo\u017ce by\u0107 tylko jedna. Czym jest dla nas, na sto lat po Malewiczu, Kandinskym i Schoenbergu, przedmiot abstrakcyjny. Na pewno nie jest on ju\u017c czystym krystalicznym uczuciem. Utopijne za\u0142o\u017cenie czystych transparentnych form, kt\u00f3re symbolizowa\u0142yby dane uczucie, zosta\u0142y obalone przez przeniesienie ci\u0119\u017caru interpretacji na relacje mi\u0119dzy przedmiotem, a odbiorc\u0105 tego przedmiotu. Interpretacja zale\u017cy od nas samych. T\u0119 relacje badaj\u0105 w\u0142a\u015bnie autorzy prac prezentowanych na wystawie ABSOLUTnie. Granice abstrakcji i \u015bwiata materialnego zacieraj\u0105 si\u0119 w pracach przedstawionych przez Przemka Przegona, kt\u00f3ry pozwala na dotkni\u0119cie Czarnego Kwadratu, modelowanie go wedle w\u0142asnych potrzeb. O relacjach mi\u0119dzy biografi\u0105, natur\u0105 i abstrakcj\u0105 m\u00f3wi te\u017c instalacja Rafa\u0142a Czajki. Abstrakcyjne formy wychodz\u0105 z organicznych, materialnych przedmiot\u00f3w i t\u0105 sam\u0105 drog\u0105 wracaj\u0105. Na wystawie zaprezentowane zostan\u0105 jeszcze inne prace dotykaj\u0105ce problemu absolutnej, idealnej interpretacji. Abstrakcja staje si\u0119 stanem naszej percepcji. Postarajmy si\u0119 w ni\u0105 wg\u0142\u0119bi\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Kurator: Alek Hudzik<\/p>\n\n\n\n

\u201eZauwa\u017cmy, \u017ce w ka\u017cdej chwili naszego istnienia trwamy w ci\u0105g\u0142ej relacji, w odniesieniu do \u015bwiata zewn\u0119trznego (tego co nas otacza), czy to do przedmiot\u00f3w, rzeczy lub zjawisk. Powiedzia\u0142bym nawet, \u017ce bez relacji nie ma \u017cycia. Zabrzmi to mo\u017ce troch\u0119 absurdalnie, bynajmniej nie dla mnie, ale staram si\u0119 w swoich instalacjach pokazywa\u0107 nie tyle to co jest (elementy w przestrzeni), co raczej to czego nie ma, a dzieje si\u0119 we wzajemnym oddzia\u0142ywaniu, \u017cyciu, a w ko\u0144cu \u201ewsp\u00f3\u0142\u017cyciu\u201d tych element\u00f3w. Czasem mam wra\u017cenie, \u017ce moja praca jest nie tyle tworzeniem co analiz\u0105 rzeczywisto\u015bci, jej fragmentaryzowaniem, rozk\u0142adaniem na elementy mniej z\u0142o\u017cone, sprowadzaniem do bardziej oczywistych zale\u017cno\u015bci.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Jacek Ko\u0142odziejczyk
Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> rze\u017aba, grafika, rysunek<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Dariusz Kr\u00f3l – <\/strong>ur. w Szczebrzeszynie
Autor wielu wystaw malarskich. Organizator mi\u0119dzynarodowego sympozjum malarskiego (NAGYATAD W\u0119gry 1989). Prace w Muzeach Pa\u0144stwowych oraz kolekcjach prywatnych w USA, Japonii, Niemczech, Finlandii, Szwecji, W\u0119grzech, Korei Po\u0142udniowej, Polski, Szwajcarii, Rosji, Kanady, Australii, Holandii, Austrii.<\/p>\n\n\n\n

Nagrody : 1998 New Jersay (USA), 1990 – Floryda (USA)<\/p>\n\n\n\n

„Dawno ju\u017c pisa\u0142 poeta, a mianowicie Jan Brzechwa, i\u017c >>W Szczebrzeszynie chrz\u0105szcz brzmii w trzcinie<<, co lekkomy\u015blnie traktujemy jako \u017carcik, gr\u0119 d\u017awi\u0119k\u00f3w ku utrapieniu cudzoziemnc\u00f3w. A tymczasem samo \u017cycie, maj\u0105ce w\u0142asne poczucie znacz\u0105cego humoru zrealizowa\u0142o rzecz w niespodziewany spos\u00f3b. Oto w murach Szczebrzeszyna urodzi\u0142 si\u0119 kto\u015b, kto umia\u0142 ukaza\u0107 t\u0119 trzcin\u0119, trawy, \u017ad\u017ab\u0142a i k\u0119pki, rozbrzmiewaj\u0105ce marzycielsko – i w\u0142a\u015bnie poetycko! – wszelakimi szumami, szmerami, szeptami chrz\u0105szczy, motyli niedostrzegalnego drobiazgu \u0142\u0105ki, polany, lasu, przyrody. Jakby\u015bmy, id\u0105c koligacjami, przew\u0119drowali od siostrze\u0144ca do wujaszka, wiadomo bowiem, \u017ce Brzechwa by\u0142 w\u0142a\u015bnie siostrze\u0144cem Boles\u0142awa Le\u015bmiana. A tw\u00f3rczo\u015b\u0107 naszego szczebrzeszyniaka, malarstwo \u0142\u0105kowych, lirycznych miniatur, jest w\u0142a\u015bnie z krainy Le\u015bmiana, z wpatrzenia si\u0119 w najzwiewniejsze, najbardziej drobnolistne, najsubtelniejsze \u017aio\u0142a, \u015bwierszcze, dmuchawce i melancholi\u0119”.
Szymon Kobyli\u0144ski<\/p>\n\n\n\n

Dariusz Kr\u00f3l daje \u015bwiadectwo swoimi obrazami mo\u017ce najwa\u017cniejszej zalety tw\u00f3rczej, staranno\u015bci artystycznej, bez kt\u00f3rej nie mo\u017cna wykona\u0107 wiarygodnej , trwa\u0142ej pracy. Wszystkie jego obrazy s\u0105 dzie\u0142ami wzorcowymi, objawami mistrzowskich umiej\u0119tno\u015bci, gotowo\u015bci podj\u0119cia zadania, pr\u00f3bkami skupienia uwagi.
Jako artyst\u0119 malarza Dariusza Kr\u00f3la wychowa\u0142 las, \u0142\u0105ka, potok, mg\u0142a, zmierzch, od najw\u0142a\u015bciwszych profesor\u00f3w, od zjawisk przyrody nauczy\u0142 si\u0119 prawid\u0142owo\u015bci \u0142amania si\u0119 \u015bwiat\u0142a, przebiegu zmian barw, zwi\u0105zk\u00f3w mi\u0119dzy perspektyw\u0105 i patrzenia si\u0119 na \u015bwiat, regu\u0142harmonii komplementer\u00f3w, a tak\u017ce tego, \u017ce pod tym wzgl\u0119dem jest wi\u0119cej proces\u00f3w nieregularnych ni\u017c to przewiduj\u0105 podr\u0119czniki.Nie\u015bwiadomie spe\u0142nia inspiruj\u0105ce s\u0142owa poety : „B\u0105d\u017a drobnym ostrzem na \u017ad\u017able trawy a b\u0119dziesz wi\u0119kszy od \u015bwiata osi”.<\/p>\n\n\n\n

Dr Gabor \u00d3d\u00f3n Pogany
historyk sztuki
Dyrektor W\u0119gierskiej Galerii Narodowej<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo<\/p>\n\n\n\n

Strona www :<\/strong> www.dariuszkrol.eu<\/a><\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Grzegorz Kr\u00f3l<\/strong> – ur. w 1957 r. w Szczebrzeszynie.
Artysta maluje od 1980 r., jest samoukiem, stworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 technik\u0119 malarsk\u0105. Poprzez zastosowanie gry \u015bwiate\u0142 jego obrazy sprawiaj\u0105 wra\u017cenie tr\u00f3jwymiarowo\u015bci. Swoim malarstwem stara si\u0119 protestowa\u0107 przeciwko degradacji \u015brodowiska naturalnego. Prace Grzegorza Kr\u00f3la znajduj\u0105 si\u0119 w kolekcjach instytucji i os\u00f3b prywatnych na ca\u0142ym \u015bwiecie m.in. w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, W\u0142oszech, Francji, Szwecji, Finlandii, Norwegii, USA, Kanadzie, Japonii i Polsce.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo – przyroda (Szczebrzeszyna i Roztocza)<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Paulina Karpowicz<\/strong> – ur. 1976 r. w Szczebrzeszynie.
Studia na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP. Dyplom z wyr\u00f3\u017cnieniem w 2001 roku w pracowni malarstwa prof. Jacka Waltosia. Aneks do dyplomu w pracowni linorytu prof. Zbigniewa Lutomskiego. Prace w zbiorach TPSP – Krak\u00f3w, Zach\u0119ta – Cz\u0119stochowa oraz w zbiorach prywatnych.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo,<\/p>\n\n\n\n

Strona www :<\/strong> www.paulinakarpowicz.com<\/a><\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Bogus\u0142aw Koczwara<\/strong> (ur.) – artysta rze\u017abiarz, nauczyciel. Autor popiersia dr. Zygmunta Klukowskiego (plac przy Zespole Szk\u00f3\u0142 nr 2 w Szczebrzeszynie), autor projektu kwatery \u017co\u0142nierzy AK na cmentarzu parafialnym w Szczebrzeszynie.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Ma\u0142gorzata Kowalik<\/strong> – ur. 1977 r. w Szczebrzeszynie.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Micha\u0142 Kowalik<\/strong> – ur. 1952 r. w Szczebrzeszynie.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Donat Kowalski<\/strong> – ur. 14 kwietnia 1958 r. w Szczebrzeszynie.
Studia w Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie, w pracowni prof. Jana Szancenbacha, dyplom z wyr\u00f3\u017cnieniem w 1983 r. Pracownik Wydzia\u0142u Artystycznego UMCS w Lublinie od 1988 r. W 1994 rok przew\u00f3d doktorski w ASP w Krakowie, w 2004 roku przew\u00f3d habilitacyjny tak\u017ce w krakowskiej ASP. Adiunkt II stopnia w Zak\u0142adzie Rysunku i Malarstwa w WA UMCS w Lublinie.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo, rysunek<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Tomasz Kowalski<\/strong> – ur. 1984 w Szczebrzeszynie.
W 2009 roku uko\u0144czy\u0142 malarstwo na krakowskiej ASP.
Mieszka i pracuje w Berlinie i Krakowie.
W opublikowanej w 2009 ksi\u0105\u017cce Jakuba Banasiaka \u201eZm\u0119czeni rzeczywisto\u015bci\u0105\u201d, Tomasz Kowalski zosta\u0142 umieszczony w\u015br\u00f3d artyst\u00f3w, kt\u00f3rych autor nazywa \u201enowymi nadrealistami\u201d. Sztuka Kowalskiego wpisuje si\u0119 w zwrot ku wyobra\u017ani, kt\u00f3rego dokona\u0142o m\u0142ode pokolenie polskich artyst\u00f3w pod koniec pierwszej dekady XXI wieku. Jednocze\u015bnie tw\u00f3rczo\u015b\u0107 tego artysty od czasu g\u0142o\u015bnego debiutu w 2006 roku rozwija si\u0119 jako osobny fenomen \u2013 wizualna rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3rej prawa, estetyk\u0119, ikonografi\u0119, kosmogoni\u0119 i mitologi\u0119 suwerennie dyktuje jej demiurgiczny autor.
Kowalski pojawi\u0142 si\u0119 na scenie artystycznej jako tw\u00f3rca anachroniczny; zdaje si\u0119 by\u0107 o wiele mocniej zwi\u0105zany z nieliniowo prze\u017cywan\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105, ni\u017c z czasem tera\u017aniejszym wsp\u00f3\u0142czesnej sztuki. Dzie\u0142a Kowalskiego zdaj\u0105 si\u0119 pochodzi\u0107 z \u201einnej epoki\u201d. C\u00f3\u017c to jednak za \u201einna\u201d epoka? Na to pytanie trudno odpowiedzie\u0107, bo artysta wci\u0105ga widza w nieko\u0144cz\u0105cy si\u0119 labirynt historycznych trop\u00f3w. W jego sztuce brzmi\u0105 echa XVI-wiecznych Holendr\u00f3w i manierystycznych kaprys\u00f3w, Ensora i Wojtkiewicza, mi\u0119dzywojennego surrealizmu, modernistycznych teatr\u00f3w Oskara Schlemmera i Tadeusza Kantora, ale r\u00f3wnie\u017c polskiego folkloru, sztuki naiwnej czy zjawisk z peryferi\u00f3w artystycznej ikonosfery dojrza\u0142ej nowoczesno\u015bci \u2013 specyficznej wizualno\u015bci \u201ewczesnej\u201d telewizji z lat 50. i 60., estetyki dawnego teatru TV, awangardowej animacji. Katalog inspiracji Kowalskiego zdaje si\u0119 nie mie\u0107 ko\u0144ca; artysta odwo\u0142uje si\u0119 do ahistorycznie rozumianej tradycji sztuki fantastycznej. Wkracza na wytoczone przez t\u0119 tradycj\u0119 \u015bcie\u017cki wyobra\u017ani i przeciera je dalej, pod\u0105\u017caj\u0105c szlakiem w\u0142asnych poszukiwa\u0144. Z tymi peregrynacjami splataj\u0105 si\u0119 eksperymenty formalne. Na jednym z biegun\u00f3w tw\u00f3rczo\u015bci Kowalskiego znajduj\u0105 si\u0119 figuratywne obrazy, wci\u0105gaj\u0105ce widza w g\u0105szcz detali i w fantastyczne, ba\u015bniowe narracje, robi\u0105ce wra\u017cenie ilustracji do nie napisanych tekst\u00f3w. Drugi biegun wyznaczaj\u0105 prace, w kt\u00f3rych przedstawienie zbli\u017ca si\u0119 do granic abstrakcji, a materia dzie\u0142 emancypuje si\u0119 i \u201eg\u0119stnieje\u201d, krystalizuj\u0105c si\u0119 w postaci plastelinowych relief\u00f3w, asambla\u017cy i obiekt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Kowalski jest artyst\u0105 ostentacyjnie teatralnym. Jego sztuka jest scen\u0105; obrazy s\u0142u\u017c\u0105 za kostiumy, obiekty funkcjonuj\u0105 jako rekwizyty, rze\u017aby buduj\u0105 scenografi\u0119, postaci z obraz\u00f3w i rysunk\u00f3w staj\u0105 si\u0119 marionetkami w re\u017cyserowanym przez tw\u00f3rc\u0119 spektaklu wyobra\u017ani. To teatr szkatu\u0142kowy, wystawiaj\u0105cy przedstawienie w przedstawieniu; spektaklem s\u0105 zar\u00f3wno wystawy Kowalskiego, jak i sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 na nie pojedyncze prace. \u015awiat artysty jest tyle\u017c sugestywny, co sztuczny; teatralno\u015b\u0107 i sztuczno\u015b\u0107 s\u0105 kluczami do porz\u0105dku imaginacji, snu, pod\u015bwiadomo\u015bci. Do tych wymiar\u00f3w nie ma bezpo\u015bredniego dost\u0119pu; aby w nie wkroczy\u0107, trzeba je \u201eodegra\u0107\u201d, zainscenizowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Na projekt w CSW z\u0142o\u017c\u0105 si\u0119 prezentowane na wystawach w Berlinie, Wiedniu i Antwerpii prace Tomasza Kowalskiego z ostatnich dw\u00f3ch lat oraz premierowe realizacje: asambla\u017ce, reliefy, gwasze, tkaniny artystyczne, rze\u017aby oraz tytu\u0142owe s\u0142uchowisko \u201eKominiarz na dachu ko\u015bcio\u0142a\u201d. W tym mrocznym tek\u015bcie \u2013 niejasnym i buduj\u0105cym s\u0142owem ciemny, malowany czerni\u0105 na czerni obraz \u2013 Kowalski wprowadza na scen\u0119 posta\u0107 kominiarza. Tajemnicza i niepokoj\u0105ca figura jest swoistym dyrygentem \u201ewszystkich rodzaj\u00f3w czerni\u201d, kt\u00f3ry kieruje podmuchami dymu z komina; za batut\u0119 s\u0142u\u017cy mu krawiecka ig\u0142a. Kominiarz, rzemie\u015blnik pracuj\u0105cy w ciemnej materii sadzy i czelu\u015bci, mo\u017ce by\u0107 odczytany jako alegoria artysty, kt\u00f3ry poprzez czer\u0144 \u2013 ciemno\u015b\u0107 \u2013 przechodzi \u201ena drug\u0105 stron\u0119 palety barw\u201d, ku obrazowaniu tego, co niewidzialne i mo\u017cliwe do zobaczenia wy\u0142\u0105cznie zamkni\u0119tymi oczami. Jednocze\u015bnie ig\u0142a, szczeg\u00f3lny rekwizyt w r\u0119ku kominiarza, wiedzie nas do innej wa\u017cnej figury w narracji Kowalskiego. Jest ni\u0105 alegoryczna posta\u0107 krawca, a na ca\u0142\u0105 wystaw\u0119 mo\u017cna spojrze\u0107 jak na fantasmagoryczny zak\u0142ad krawiecki. W tym \u201ezak\u0142adzie\u201d powstaje \u201ewystawa jako przebranie\u201d, kostium dla dzie\u0142 sztuki, kt\u00f3re w teatrze Kowalskiego zostaj\u0105 obsadzone w rolach po\u017c\u0105da\u0144, l\u0119k\u00f3w, sn\u00f3w, tego, co wyobra\u017cane i nie wypowiedziane.<\/p>\n\n\n\n

Stach Szab\u0142owski
polski historyk i krytyk sztuki,
publicysta oraz kurator CSW w Warszawie.
Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo, rysunek, instalacje, video, muzyka<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Tomasz Maranowski<\/strong> – ur. w 1970 r. w Szczebrzeszynie.
Jest absolwentem Policealnego Studium Wychowania Plastycznego w Zamo\u015bciu. Studia wy\u017csze uko\u0144czy\u0142 w Instytucie Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie. Dyplom otrzyma\u0142 w 1996 r. w pracowni malarstwa A. Styki. Jest cz\u0142onkiem Z.P.A.P. Prace T. Maranowskiego znajduj\u0105 si\u0119 w kolekcjach w kraju i zagranic\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo, rysunek<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Monika Niechaj<\/strong> – ur. w 1977 r. w Szczebrzeszynie.
Malarstwem zajmuje si\u0119 od 1999 roku.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Artur Popek<\/strong> – ur. 26 maja 1960 r. w Szczebrzeszynie. W 1983 r. uk\u0144czy\u0142 z wyr\u00f3\u017cnieniem psychologi\u0119 na UMCS w Lublinie oraz w 1984 r. wychowanie plastyczne z wyr\u00f3\u017cnieniem na UMCS w Lublinie.
Od 2003 r. profesor nadzwyczajny UMCS. Od 2007 kierownik Zak\u0142adu Grafiki Warsztatowej II w Instytucie Sztuk Pi\u0119knych UMCS w Lublinie. a od 2009 Dyrektor Instytutu Sztuk Pi\u0119knych . Nale\u017cy do ZPAV, SMTG – Krak\u00f3w oraz ADOGI (Mi\u0119dzynarodowe Stowarzyszenie Ma\u0142ej Formy Graficznej). Honorowy uczestnik grupy KRAK – Hollywood, L.A., USA. Od 2000 r. Dyrektor Artystyczny Society for arts w Chicago (USA). Od 2001 wsp\u00f3\u0142pracuje jako grafik-ilustrator z Nowym Dziennikiem w Nowym Jorku (USA). Wsp\u00f3\u0142organizator „Entropy of Art” – International Biennale of Works on Paper.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo, grafika<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n\n\n\n
<\/figure>
\n

Teresa Maria Szumigaj<\/strong> – ur. w Brodach gm.Szczebrzeszynie.
Uko\u0144czy\u0142a Liceum Plastyczne w Zamo\u015bciu. Studia w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej szkole sztuk Plastycznych w \u0141odzi. Dyplom w pracowni malarstwa prof. Stefana Wegnera. Pracuje w szkolnictwie artystycznym, prowadz\u0105c pracownie malarstwa. Zajmuje si\u0119 tak\u017ce projektowaniem i realizacj\u0105 sztuki u\u017cytkowej.<\/p>\n\n\n\n

Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci :<\/strong> malarstwo<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n<\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Winicjusz Borowski – ur. 1955 r. w Szczebrzeszynie. Studia w Instytucie Wychowania Artystycznego w Lublinie, dyplom z malarstwa w 1979 r. w pracowni Jana Popka.Rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci : malarstwo Piotr Burdzy\u0144ski – ur. 1949 r. w Szczebrzeszynie. Zofia Kowalska – Branecka – ur. w Szczebrzeszynie.Od wielu lat pracuje i tworzy w Lublinie. Jest absolwentk\u0105 Pa\u0144stwowego Liceum … Continue reading „Arty\u015bci, galerie, atelier”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":23,"menu_order":2,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-143","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/143","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=143"}],"version-history":[{"count":16,"href":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/143\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":764,"href":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/143\/revisions\/764"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/23"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.szczebrzeszyn.info\/gmina\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=143"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}